tabulas.com

soulsmoker

it was a good night. a time where all the rantings about life was expressed. it was a good therapy for us all. and then after the conversations, i realized we were all victims of love. at some point in our lives we have succumb to loving that one person who made us feel alive , got hurt in the process and then they moved on, they were able to, i was able to before and i will be able to do it now.

i actually feel better now, at least now. i would not know about tomorrow, the pain might come again. when i am reminded of him, the things we used to do, the things we used to share, the things we used to say, the places we go to. but that is  a part of it. i have to pick up the pieces or no one else will. i will have to decide to move on, get a life, start from scratch, mend myself. this is going to be very difficult but i know it is possible.

tonight is that night. and although it may seem as difficult as crossing the ganges river. i will do this. i can do this. i am stronger than this. i am better than this. the decisions i  have made lately are but momentary lapses of judgement, though i do not regret them,, they made me realize something. when u hit the bottom, there is no other way but up. 

i love him, love him just the way he is, no buts , no ifs. and  i will always do. but i have to get on with my life because the world will not stop revolving just to pry on my pathetic private life. there are a million people in this planet and some are going through so much worse than this, i should be thanksful. there is so mcuh more to do. my identity should not be attached with him. my happines should not be because of his existence. my voice should be back. my zest for life whould be reborn.

i am done wallowing on my own sad emotions. yet. i will still love the rain. the grey sky. the sad sound of birds humming in the meadow.  the lonely boat in the river. the falling of brown leaves. the breeze of summer. the silence of the night. the sorrow of poets. the journals of my past.the  tragic love stories. the melacholic music.

and yes. i was looking for a miracle. i found it. in an unlikely time and place.

to be continued..

Mahilig siya kumain. Naiisip ko talaga, sayang, gustong gusto ko sabayan ang appetite niya. Pero hindi ko na talaga kaya. Napipilitan lang ako talagang ubusin. Namaaaan. Naiinis ako. Ayoko mag paka-petite na kakaunti lang ang appetite. Gusto ko makipag sabayan sa kanya. Para hindi siya nahihiyang sabihin na, nagugutom siya.

Mahilig siya kumain. Grabe yun lamon ng popcorn niya kanina. Grabe rin, nilamon niya yun popcorn ko kanina. E kung binigay ko rin sa kanya yun bibingka at yun yum burger ko, baka napa busog pa siya. Grabe.

Gusto ko tuloy matuto mag luto. Baka sakaling magawa ko nga yun, a way to his heart.

Nakana. May ganun banat.

Pero like ko pa lang naman siya. Wala pang yun malulupet na fireworks. Gustong gusto ko yun ugali niyang adventurous. Nakaka-excite makisama sa taong ready mag travel. Ang saken naman kasi, gusto ko gawin rin yun, kaso yun oras at pera, kapos. Kung meron man, wala akong kasama. Although, mas naeenjoy ko nga naman yun nag-iisa ako pag naglalakbay, pero mas nakakatuwa pag may kasama. Hindi mo man lang feel na dumadaan na ang araw.

Gusto ko magkaroon ako ng saktong time at pera, para maki-join sa mga adventures niya. At least, alam ko na siya, mahilig sa travel. Baka mameet ko pa yun mga friends niya na mahilig rin sa adventures.

Hindi ko talaga pwede ipilit ang sarili ko na mag-fall.

Kanina nagwonder ako kung bakit yun ibang tao, ang bilis na mainlab o kundi man, magustuhan kaagad yun tao. Kung ako yun dati ngayun, masasagot ko yan. Pero ngayun, hindi ko na maintindihan kung bakit ang bilis magfall sa tao. Ni hindi ko nga alam kung kelan mafafall. Anu bang signs na nafafall ka na? As in yun hindi sapilitan ha. As in yun biglaan na lang. Tas pag pinag-accumulate mo, magugulat ka na lang nafafall ka na.

Mag-uumpisa ako.

1. hindi na masyado nag-iisip. sa sobrang inlab, wala ng care sa logical reasoning.

so. hindi pa nga ako inlab.

Eto pa isang tanong. Kelan mo malalaman na pinipiglan mo ang sarili mo na mahulog dahil alam mong pahulog kana, sa pinipilit mo ang sarili na mahulog dahil alam mong wala talaga?

rhetorical questions do not need answers.

//

soulsmoker

i need a miracle.

yet.

i do not even believe in miracles.

Dear,

Like kita kasi friend kita. Kasi adventurous ka. At kasi gusto pa kita makilala ng husto. Kasi bibihira lang ako magkaroon ng adventurous na friend. As in sporty type. Karamihan na sa mga kabataan ngayun mahilig maglaro sa computer shops. At least ikaw, nakatalon kana sa cliff at nakapag-dive sa karagatan.

Pero inignore mo nanaman ang hello ko. Hindi tuloy ako sure kung gusto ko pa ituloy ang friday kasama ka. Gusto ko, kasi naman manunuod tayu ng 2012. Gusto ko, para makasama ka, at makapag-usap tayu. Wala lang. Baka machempuhan ko rin iintroduce sayu ng bonggang bongga ang business ko. Ten is to one ratio naman e. Sampung invites, isang agila. Ikaw ang isa sa mga siyam na tatanggi. Okay lang. It's close to getting the one.

Kaso, natatakot na akong harapin ka. Wala naman akong thing sayo. Pero parang ganun ang tingin mo, kaya ganyan ang trato mo. Grabe. Binabawian mo ba ako? Kung anong ginawa ko sayo dati? Wala naman ganyanan. Sinusubukan ko naman kasi magbago e.

Okay. Bakit ako natakot magpakita sayo?

Kasi andun ka e. Sa sitwasyon na yan. Mataas ang level ng estado mo sa buhay. Alam kong humble ka, kung ikukumpara sa mga chinito mong kasama sa team. Halata naman e. Pero... ayun nga. Ang hirap. Natatakot ako. Kasi ako nagpapanggap lang naman ako. Kahit siguro yun kinikita ko e pantay lang sa meron kayo, hindi ko kaya yun estado niyo. Gusto ko yun simple lang ako, ordinaryo. Hindi katulad ng mga usual friends mo na natatagpuan mong nagsusuot ng short shorts, and fit clothes, at maputi and ALL THAT. Hindi ako ganun. Natakot ako. Kahit alam kong hindi mo ako ikukumpara sa kanila. Okay fine. Na-insecure siguro ako... Kaya ganun.

Ang hirap harapin yun taong nakilala ka before nitong lahat lahat. Yun mga taong nakilala ka habang nasa puberty stages ka pa, ay yun mga taong talagang mas nakakakilala sayo kesa sa mga taong tinuturing mong bestfriends ngayon sa college. Yun kasi talaga yun mga taong nakita ka sa stage na nag-uumpisa ka pa lang maging kung sino ka ngayun... kaya walang takas sa lahat ng flaunts, fails, firsts, and posers.

Ewan.

Pwede bang i-cancel na lang natin yun date natin sa friday? Pakiramdam ko gusto ko na magmove on mula sayo. Sa pag trato mo pa lang sa akin, alam kong busted na ako.

Waha!

Parang lalake lang a.

//

Grabe gusto ko mainlab. Pero hindi naman kasi ako perpektong gurlalooo. Ampot. Ang hirap magpakatotoo. Minsan talaga, tinatamad na lang ako magtanong para malaman ang iba pang mga detalye ng buhay niya. Kasi parati na lang siya. Sana ako rin tinatanong niya dba. Pero wala e. Ganun talaga.

Eto na lang si isa, baka sakaling pwede akong magpakwento sa kanya bukas. Babatiin ko na lang siya ng malaking ngiti.

//

I need to meet at least two new people per day.

i hate you.

but 

i hate myself more.

Masakit pag sinasabi ang katotohanan sa taong importante sayo.

Pero kailangan e.

Hindi para mag-crack... or mag break down and cry.

Kundi para ma-stretch.

//

if i have to fool myself everyday just to keep you.. then i will.

ill bleed. ill give. ill love. ill stay. ill persevere. ill hurt.

till 

there is nothing more..

and then , it'll stop. i am hoping , life will not.

"ONE CHANCE, ONE LIFE. No rewind, no fastforward. TODAY IS THE ONLY LIFE WE HAVE. Tanong: for the remaining time that you will be spending here on this planet, anong gusto mo? Would you like to like to spend the rest of your life working for money... or DO YOU WANT MONEY TO EVENTUALLY WORK FOR YOU?" - GFI's Vice President Bong Escubido

Ibahin natin ang perspective natin para sa ikauunlad ng bansa. Contact me to get updated with schedule of trainings with our mentors and vice president. 09151881877

Sinasabi ko sa inyo. Our generation, if we have the right people to push us, will change the perspective of this nation, and eventually help the development of our country. Matter of perspective lang naman talaga e.

Eto na lang ang tanong: Hanggang jan ka na lang ba?

Tulong-tulong tayo.

//

PS: Congratulations kay Pacquiao! Lupet. Kasama na ang pangalan niya sa history ng boxing. Hello Philippines. Hello World. :D